Sürüm 7

Yumurta Kilisesinde Döl Vaftizi...

her dünyayı terk edişim...yeniden dünyaya gelişim...toprak altı...toprak anne...sen bağrına basarken beni... ben yeni elbiseler için yeni rahimler giyecem...ta ki tekamül bitene dek...ta ki tekamül sonsuza erene dek...gerçeğe katıldığım an itibari ile bu defile biter...zigot iken kromozomlarımı saydım 23 değildi...nefes aldıran mı gerçek yoksa boğan mı...hiç bir zaman bilemeyecek miyim...öfkeye kapıldıkça kendine şirk koşuyorsun sanırım okuyan...cevabı zor sorular ertelenmesse hiddet geçiyor sadece bu testi...ve o zaman saat "iyiki" yi "keşke" geçiyor..."ben" i kaybetmiş "kendim" diyemeyen bir kendin görürsen...işte o an gelmiştir muhtemelen... mesela iki hayat önce...üç yaşında bir kızken...italya...o çizme gibi olan karanın bir kıyısında babama kızmıştım...nedeni oldukça zordu...tek hatırladığım ballı hardal kokusu...Stoaffogando...boğuluyorum...şimdi başka denizlerde ve manevi... kaç kez...ve zehirli... panzehirli...kime ve kimine...cevaplar yerine çelişkiler var zamanda...artık yılların şubat küskünlüğü...soğuğun gölgesinden yanan paradokslar...günah camisinde kılınan namazları yöneten bir haham-rahip kırması..."karholsun sema " beddualarıyla mevlevilik demode olsun diye raks eden dişi bir imam...varoluş küfleniyor...yüzme havuzu inşası için kazılmış kuyusuna düşen insan...ama henüz reddetmedi evlatlıktan seni doğa ana...hala güneş doğuyor..inanabiliyor musun!..şu anda nefes alıyorsun...kendilerine rağmen...dağınık yüreğimin odacıklarında rastlayabilirim sana okuyan...o odayı terk ettiğimde kendime rastlarsan sevgilerimi ilet...geri dönmessem memleketteyim...döl yatağı... yumurta diyarı...ana rahmi... her dünyaya gelişim...bir dünyayı terk edişim...
Giray Yüce
2014