Gibi

Gibi…
El ele yürüdüğümüzde
Eğer kalabalık bir yolsa yürüdüğümüz yer,
Zaten sıkı tuttuğu elimi
daha çok sıkardı.
Sanki bir çocuktum da elinden sıyrılıp
kalabalıkta kaybolacağımdan korkarmış gibi…
Elim acırdı.
Defalarca dilimin ucuna gelmesine rağmen
“Elim acıyor” demezdim..
diyemezdim…
Çünkü bunu istem dışı yaptığını bilirdim.
Ve aşk; sanki iki avuç arasına sıkışmış acının yanında yöresindeydi de
eğer “elim acıyor” dersem
eli gevşerdi ama
acıyla birlikte aşk da uçup gidebilirdi.
Hem nazik ve kırılgan
hem güçlü ve özgür
hem korkak
gibi… gibi…
hassas bir şeydi aşk.
M.Ş.
Aralık 15

MUTLU YILLAR